Pet News365

Δράση αντίδραση: Όταν ο σκύλος σας ακολουθεί, συμβαίνουν καλά πράγματα. Παίζετε μαζί του, του μιλάτε, τον χαιδεύετε. Το σκυλί σας δεν είναι χαζό, ξέρει πως αν σας ακολουθήσει κάπως, θα ασχοληθείτε μαζί του. Και αυτό φτάνει! Για παράδειγμα, εάν ο σκύλος σας τρομάζει κατά τη διάρκεια καταιγίδων, και εσείς τον αγκαλιάζετε, τότε θα ξέρει πως κάθε φορά που θα φαίνεται τρομαγμένος, εσείς θα τον πλησιάσετε για αγκαλιές. Το θυμάται. Θα το κάνει!

Φυσικό ένστικτο να είναι μέρος μιας ομάδας: Τα σκυλιά έχουν την τάση να πηγαίνουν σε αγέλες, γράφει η Kathryn Primm, ένας κτηνίατρος στο Τενεσί, στη στήλη Ask A Vet. Ως εκ τούτου, είναι εντός του DNA του για ένα σκυλί να προσπαθήσει να χωρέσει στο χώρο σας! Η προσπάθεια του σκύλου σας να σας ακολουθήσει είναι κυριολεκτικά στα γονίδιά του.

Νιώθει όμορφα: Η παρουσία σας προκαλεί τον εγκέφαλο του σκύλου σας να απελευθερώσει ουσίες που τον κάνουν χαρούμενο!

Υποχρέωση: O σκύλος σας μπορεί να νομίζει ότι περιπολείτε τον χώρο σας και αισθάνεται υποχρεωμένος να σας βοηθήσει με την παρέα του!

Περιέργεια: Τα σκυλιά είναι φυσικά περίεργα, επισημαίνει η Δρ Primm. Όταν κινείστε, το σκυλί σας αναρωτιέται φυσικά τι κάνετε και σας παίρνει στο κατόπι!

Ο θάνατος ενός κατοικίδιου είτε είσαι σε μεγάλη ηλικία, είτε είσαι σε μικρή ηλικία είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Όταν είσαι γονιός και έρχεσαι αντιμέτωπος με μια τέτοια απώλεια, πρέπει να ξέρεις τι να πεις στο παιδί σου για τον θάνατο του κατοικίδιου σας. Μην ξεχνάς είσαι το στήριγμά του στις δυσκολίες.

Μην «αντικαταστήσεις» το κατοικίδιο που πέθανε, με ένα καινούργιο κατοικίδιο

Η παρόρμηση του να «το διορθώσουμε» είναι κατανοητή. Αλλά το να αγοράσεις ένα κατοικίδιο αμέσως μετά τον θάνατο του προηγούμενου είναι ανούσιο. Δεν πρέπει να έχεις ως στόχο να αποσπάσεις το παιδί σου από τον πόνο. Αντ’ αυτού, άφησε το παιδί να νιώσει το συναίσθημα αυτό, να μιλήσει για την απώλεια για όσο χρειάζεται και να θυμάται τις όμορφες αναμνήσεις με το κατοικίδιο που έφυγε.

Το να κάνεις μια «τελετή» για να αποχαιρετίσετε επίσημα το αγαπημένο σας κατοικίδιο, μπορεί να είναι κάτι που θα βοηθήσει. Αν ένα παιδί προτιμάει να θρηνήσει ιδιωτικά, ίσως πρέπει να το ενθαρρύνεις να γράψει ένα γράμμα στο χαμένο κατοικίδιο για να του πει όσα νιώθει και το αντίο.

Πες την αλήθεια

Όλοι ξέρουμε το κλισέ για το σκυλάκι που πήγε να ζήσει «σε ένα αγρόκτημα» μαζί με άλλα ζωάκια. Ωστόσο, η αντιμετώπιση του θέματος με αυτόν τον τρόπο μπορεί να προκαλέσει άσκοπα φόβο, δυσπιστία και σύγχυση. Παραδείγματος χάρη αν πεις ότι το σκυλάκι πήγε για ύπνο, μπορεί το παιδί να διερωτηθεί «αυτό σημαίνει ότι και εγώ δεν θα επιστρέψω αν πάω για ύπνο;».

Προετοιμάσου: Μπορεί να ανησυχήσει ότι εσύ έχεις σειρά

Τα περισσότερα παιδιά κάτω των έξι δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ο θάνατος είναι αναπόφευκτος, καθολικός και μην αναστρέψιμος. Η εισαγωγή σε αυτές τις ιδέες μπορεί να το κάνει να νιώσει ότι έχει να αντιμετωπίσει το πιο τρομακτικό πράγμα που έχει συμβεί ποτέ.

Βεβαίωσε το παιδί σου ότι η μαμά και ο μπαμπάς είναι υγιείς αλλά το κατοικίδιο πέθανε επειδή ήταν πολύ άρρωστο. Βοήθησε το να αισθανθεί ασφάλεια, εξηγώντας του ότι ο θάνατος δεν είναι μεταδοτικός.

Θρήνησε ανοιχτά

Άφησέ το να δει ότι κλαις. Καταπολέμησε την επιθυμία του να προσποιηθείς ότι είσαι χαρούμενος. Το να είσαι δίπλα στο παιδί σου στην διαδικασία πένθους μπορεί να είναι μια βαθιά διδακτική στιγμή. Η ανάγνωση βιβλίων κατάλληλων για την ηλικία του παιδιού σου μπορεί να βοηθήσει επίσης.

Μάθε να είσαι υπομονετικός

Ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου (ακόμα και ενός τετράποδου), πιθανότατα θα γίνει αιτία για πολλές ασυνήθιστες ερωτήσεις που θα έχουν σχέση με τον Θεό και γενικά με το θέμα «θάνατος». Τα παιδί σου, λίγους μήνες μετά το θάνατο του κατοικίδιου σου, μπορεί να προσποιηθεί ότι παίζει μαζί του ή μπορεί να αναπαριστά τον θάνατο ενός κατοικίδιου.

Μπορεί να δείχνει ότι είναι πολύ καλά, αλλά λίγα δευτερόλεπτα μετά να ξεσπάσει σε δάκρυα.

Μία μελέτη διαπίστωσε ότι ακόμα και χρόνια αργότερα, οι ενήλικες περιέγραφαν ακόμα την απώλεια ενός κατοικίδιου ζώου όταν ήταν σε μικρή ηλικία ως «την χειρότερη μέρα της ζωής τους».

Γι’ αυτό το λόγο μάθε να είσαι υπομονετικός και ανθρώπινος.

Το άγχος αποχωρισμού στα σκυλιά είναι η συναισθηματική διαταραχή που βιώνει ένας σκύλος όταν τον αφήνουμε μόνο του στο σπίτι κι όταν αυτό αποκτά την ιδέα ότι τον έχουμε εγκαταλείψει. Μοιάζει αρκετά με την κρίση πανικού που παθαίνουν οι άνθρωποι.

Μερικά από τα συμπτώματα είναι όταν αρχίζει να τρέμει, να καταστρέφει πράγματα, να γαβγίζει, να κλαίει ή να κάνει την ανάγκη του όταν έχεις φύγει.

Εάν έχεις επιστρέψει από τη δουλειά στο σπίτι και έχεις βρει σκισμένους καναπέδες, ριγμένα σκουπίδια παντού, τότε ο σκύλος σου ενδεχομένως να βιώνει το άγχος αποχωρισμού.

«Τα σκυλιά μπορούν να βιώσουν το άγχος αποχωρισμού για διάφορους λόγους, που ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία και τα όσα έχουν ζήσει», ανέφερε στο Bustle, η Lisa Bernier, διευθύντρια του BARK for Good.

Για παράδειγμα, η ίδια αναφέρει ότι άγχος αποχωρισμού μπορεί να βιώσει τόσο ένα κουτάβι που ήρθε πριν από μερικές μέρες στον κόσμο όσο και ένας μεγαλύτερος σε ηλικία σκύλος που μπορεί παλαιότερα να το είχαν εγκαταλείψει ή να έμεινε για μεγάλο διάστημα σε κάποιο καταφύγιο.

Θα πρέπει να θυμόμαστε, όπως λέει η ίδια, ότι τα σκυλιά είναι ζώα συντροφιάς και δεν τους αρέσει να μένουν μόνοι και επειδή είναι φοβισμένα να προσπαθούν να μας το δείξουν καταστρέφοντας έπιπλα κτλ.

Πώς μπορείς να βοηθήσεις τον σκύλο σου εάν βιώνει μια παρόμοια ανησυχία; 

Αρχικά θα πρέπει να το κάνεις να νιώσει άνετα όταν δεν θα είσαι στο σπίτι. Μάλιστα, μερικοί κτηνίατροι προτείνουν να τοποθετήσεις μια κάμερα για να παρατηρήσεις τη συμπεριφορά του, όταν κλείνεις την πόρτα.

Για τις ήπιες περιπτώσεις, η Humane Society των ΗΠΑ προτείνει να αγνοείς τον σκύλο σου όταν φεύγεις απ’ το σπίτι και να μην αρχίσεις τους αποχαιρετισμούς και τα πολλά χάδια. Μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά θα βοηθήσει τον σκύλο σου να καταλάβει ότι δεν φεύγεις για πάντα κι ότι σύντομα θα επιστρέψεις.

Η Humane Society συνιστά ακόμη να αφήνουμε κοντά στον σκύλο μας ρούχα που έχουν πάνω τη μυρωδιά μας, καθώς αυτό μπορεί να τους καθησυχάσει, ενώ το ASPCA προτείνει απ’ την άλλη να δημιουργήσουμε μια ρουτίνα με τον σκύλο μας πριν την αποχώρησή μας, όπως 20 με 30 λεπτά πριν φύγουμε από το σπίτι να παίξουμε μαζί του ή να του δώσουμε μια λιχουδιά.

Εάν τα συμπτώματα συνεχίσουν να παρουσιάζονται, θα πρέπει να συμβουλευτείς κάποιον ειδικό, αλλά με πολλή υπομονή και αγάπη, θα μπορέσεις να βοηθήσεις τον σκύλο σου να καθησυχάσει και να αντιμετωπίσει τους φόβους του!

Το έγκλημα συνέβη πριν λίγες μέρες, όπως αναφέρει η ενημερωτική ιστοσελίδα Αναγνώστης.

Βγαίνοντας από το σπίτι της για την καθημερινή βόλτα του σκύλου της δεν περίμενε πως μερικά μέτρα από την αυλόπορτα της θα περίμενε ένας «ελεύθερος σκοπευτής» να πυροβολήσει ανάμεσα στα μάτια το τετράποδο της.

Πήρε αιμόφυρτο το ζωάκι της και έτρεξε στον κτηνίατρο, όμως ήταν ήδη αργά. Απευθύνθηκε στην αστυνομική αρχή, «χωρίς να συγκινηθεί ιδιαίτερα κανείς».

Με μια απλή βαλλιστική έρευνα των κατόχων στην περιοχή του εγκλήματος ίσως μπορούσε να αποκαλύψει τον δράστη της εν ψυχρώ δολοφονίας.

Σήμερα ήταν ένα ζώο, αύριο ένας άνθρωπος!

Πηγή

Ο ιός «canine parvovirus (CPV)» --παρβοϊός του σκύλου-- αποτελεί κύρια αιτία της ασθένειας σε κουτάβια και σκύλους σε όλη την Αυστραλία, ιδιαίτερα στις αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές παρά τις βελτιώσεις στην τεχνολογία εμβολιασμού τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Ο ιός καταστρέφει τον εντερικό σωλήνα των σκύλων με αποτέλεσμα να εμφανίζεται σοβαρή γαστρεντερίτιδα, αιμορραγική διάρροια, έμετος και αφυδάτωση.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Σίδνεϊ προειδοποιούν ότι ο CPV μπορεί να σκοτώσει κουτάβια, είναι μία ιδιαίτερα τραγική ασθένεια και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι πρόκειται για ένα σοβαρό πανεθνικό πρόβλημα. Ο εκτιμώμενος αριθμός περιπτώσεων CPV σε όλη την Αυστραλία ήταν 20.661 το 2015, και 20.110 το 2016, ενώ το ποσοστό ευθανασίας συνολικά ήταν 41%, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Οι επιστήμονες εικάζουν ότι μία σειρά παραγόντων μπορεί να συμβάλει στην εμφάνιση του ιού, επομένως απαιτείται περαιτέρω έρευνα. Υποθέτουν ότι κοινωνικο-οικονομικοί παράγοντες είναι οι λόγοι που σε κάποιες περιοχές δεν πραγματοποιείται ευρείας κλίμακας εμβολιασμός στα σκυλιά.

Υποστηρίζουν ότι εάν οι εμβολιασμοί εντατικοποιηθούν ενδεχομένως να ελαχιστοποιηθεί η εμφάνιση κρουσμάτων και η έξαρση της ασθένειας.

Τα τελευταία ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Transboundary and Emerging Disease».

Στο παρελθόν είχαν αναφερθεί περιπτώσεις σκύλων που μύριζαν έγκαιρα τον καρκίνο σε ανθρώπους και έτσι είχε δημιουργηθεί η ελπίδα ότι οι «καλύτεροι φίλοι» μας μπορούν να συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση της νόσου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Κλάους Χάκνερ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Κρεμς της Αυστρίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα αναπνοής "Journal of Breath Research", πειραματίσθηκαν με 122 εθελοντές ασθενείς. Από αυτούς, οι 29 είχαν διαγνωσθεί με καρκίνο των πνευμόνων, χωρίς να έχουν ξεκινήσει κάποια θεραπεία, ενώ οι υπόλοιποι 93 δεν είχαν κάποιο σύμπτωμα της ασθένειας (αλλά μερικοί είχαν καρκίνο, που διαγνώσθηκε αργότερα).

Έξι άκρως εκπαιδευμένοι σκύλοι ανέλαβαν να μυρίσουν τους εθελοντές. Όλοι οι σκύλοι είχαν εμπειρία στο να βρίσκουν ανθρώπους θαμμένους κάτω από χιονοστιβάδες ή κάτω από το χώμα και ήσαν ικανοί να μαθαίνουν νέες μυρωδιές.

Τα ζώα έκαναν σωστή θετική διάγνωση σε ποσοστό 84%, ενώ οι σωστές αρνητικές διαγνώσεις έγιναν σε πολύ χαμηλότερο ποσοστό (31%).

«Οι σκύλοι μας έκαναν λάθη τόσο με τα θετικά όσο κυρίως με τα αρνητικά δείγματα», τόνισε ο Χάκνερ. Εξέφρασε πάντως την αισιοδοξία του ότι, με την καλύτερη εκπαίδευση (και βέβαια με τις δέουσες ανταμοιβές σε κόκαλα!) οι σκύλοι θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι μέχρι σήμερα οι σκύλοι έχουν αποδείξει πόσο γερή μύτη διαθέτουν, ανιχνεύοντας εκρηκτικά, ναρκωτικά και θύματα φυσικών καταστροφών, όμως -αντίθετα με τα ιατρικά όργανα διάγνωσης- δεν παύουν να βαριούνται, να κουράζονται, να πεινάνε και γενικά να διασπούν την προσοχή τους.

Προς το παρόν, παραμένει ανοιχτό το ζήτημα του κατά πόσο -με την κατάλληλη βελτίωση -οι σκύλοι θα μπορούσαν να προειδοποιήσουν έγκαιρα για σοβαρές παθήσεις. Στο μεταξύ, ο μεγάλος ανταγωνιστής των σκύλων είναι η ηλεκτρονική «μύτη» (e-nose), μια συσκευή που φιλοδοξεί να τους μιμείται με πιο αξιόπιστο τρόπο.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ