Pet News365

Ξεκαρδιστικό βίντεο δείχνει δύο σκυλάκια να καθαρίζουν το παράθυρο από το σπίτι τους, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα τους.

Η ιδιοκτήτρια τους ήθελε να τα αποθανατίσει και να τα δείξει στον κόσμο.

Τους τελευταίους μήνες το ξέσπασμα της ασθένειας της μόρβας έχει πλήξει τον πληθυσμό των σκύλων. Τα κρούσματα αυξάνονται, τα ζώα νοσούν και από τη στιγμή της εμφάνισης των νευρικών συμπτωμάτων η εξέλιξη είναι δυσμενής και ο θάνατος μονόδρομη πορεία. Αφιερωμένο στο Max, τη Ρούλα, τη Suity, τον Ben, το Rex και πολλούς άλλους…

Θεραπεία για τη νόσο δεν υπάρχει. Υπάρχει μονάχα υποστηρικτική φροντίδα, ανακούφιση από τα συμπτώματα. Υπάρχει όμως πρόληψη και αυτή είναι ο σωστός και έγκαιρος εμβολιασμός. Αυτό θα θέλαμε να μεταφέρουμε μέσα από αυτό το άρθρο ως γνώση και συμβουλή για τον κάθε ιδιώτη.

Ας δούμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά τους. Πού οφείλεται η μόρβα;

Οφείλεται σε ιό της οικογένειας των παραμυξοϊών (συγγενής ιός της ιλαράς του ανθρώπου). Ποια είναι η επιδημιολογία του. Κατ’ αρχάς είναι ενζωοτικός ιός με παγκόσμια εξάπλωση. Προσβάλλει σκυλιά κάθε ηλικίας με ευπαθέστερη ομάδα τα κουτάβια δυο έως έξι μηνών (ηλικία που η μητρική ανοσία μέσω του πρωτογάλακτος δεν μπορεί να τα προστατέψει), αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε ζώα κάθε ηλικίας, συνήθως μερικώς ή μη σωστά εμβολιασμένων.

Οι εκκρίσεις και απεκκρίσεις των προσβεβλημένων (μολυσμένων) και νοσούντων ζώων (σάλια, ρινικά εκκρίματα, οφθαλμικά εκκρίματα) σε μορφή σταγονιδίου εισέρχονται κυρίως μέσω της αναπνοής και μολύνουν. Το άρρωστο ζώο σταματά ν’ αποβάλλει τον ιό μια έως δυο εβδομάδες μετά την ανάρρωσή του, πράγμα σπάνιο γιατί τις περισσότερες φορές τα ζώα που μολύνονται έχουν μοιραία κατάληξη.

Ο ιός μπορεί να καταστραφεί με συνήθη απορρυπαντικά. Από μόνος του είναι ευαίσθητος και στο εξωτερικό περιβάλλον ζει για λίγες μέρες. Οι συνθήκες συγχρωτισμού (pet shop - κυνοκομεία) δρουν ευνοϊκά στη διατήρηση, διασπορά και πολλαπλασιασμό του ιού.

Στάδια και εξέλιξη της αρρώστιας

Το πόσο θα προσβληθεί και θ’ αρρωστήσει ένα ζώο είναι συνάρτηση της ηλικίας και της ανοσολογικής ανταπόκρισης του ζώου, που με απλά λόγια σημαίνει ότι όσο πιο μικρό (δυο έως έξι μηνών) και πιο ευαίσθητο είναι το ζώο μας, τόσο πιο εύκολη είναι η προσβολή και πιο έντονα και βαριά τα συμπτώματα.

Η ασθένεια είναι ύπουλη και η πληθώρα των μορφών που εμφανίζεται μας ξεγελά ώστε να μην μπορούμε γρήγορα να τη διακρίνουμε. Από τη στιγμή όμως που έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας, κάθε φορά που ένα μικρό και ανεμβολίαστο ζώο εμφανίζει κάποιο ή κάποια απ’ τα παρακάτω συμπτώματα, θα πρέπει να ελέγχεται για την ασθένεια.

Η λοίμωξη στην αρχή προσβάλλει την ανώτερη αναπνευστική οδό με συμπτώματα από τη μύτη και τα μάτια, επεκτείνεται στους πνεύμονες με συμπτώματα βρογχίτιδας έως πνευμονίας. Στη συνέχεια, η λοίμωξη επεκτείνεται στο γαστρεντερικό σύστημα (στομάχι, έντερο, ήπαρ, σπλήνα) με συμπτώματα που θυμίζουν τον τύφο, για να συνεχίσουμε με προσβολή των ματιών με επιπεφυκίτιδα, έως και τύφλωση και τέλος με προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος, με επιληπτικές κρίσεις εντοπισμένες σε ομάδες ζώων (π.χ. παράλυση πίσω άκρων), σταδιακή παράλυση του ζώου έως θάνατο.

Είναι δυνατόν από την εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων (αναπνευστική - πεπτική μορφή) τα συμπτώματα να σταματήσουν και να μην εκδηλωθούν τα νευρικά συμπτώματα, αλλά δυστυχώς τις περισσότερες φορές η εκδήλωση των νευρικών συμπτωμάτων είναι αναπόφευκτη και μπορεί να γίνει και μήνες μετά από τη φαινομενική ίαση του ζώου.

Η μορφή της νόσου που αυτή την εποχή βρίθει στο νησί μας, είναι πολύ επιθετική και επικίνδυνη.

Επειδή κρούσματα της ασθένειας εκτός από σποραδικά τα τελευταία δύο χρόνια δεν είχαν εμφανιστεί, για μια δεκαετία η νόσος ενδέχεται να προσβάλει και να επιφέρει το θάνατο σε μεγάλο πληθυσμό. Και ενήλικα ζώα θα μολυνθούν και θα νοσήσουν, και δυστυχώς έχουμε χάσει ήδη ενήλικα ζώα (μη σωστά εμβολιασμένα), ακόμα και ιδιόκτητα ζώα.

Η διάγνωση της νόσου γίνεται εύκολα με τη βοήθεια του ιστορικού και επιβεβαιώνεται με αιματολογικές, ακτινογραφικές, ορολογικές, καθώς και ιολογικές εξετάσεις. Η θεραπεία είναι ειδική και μεμονωμένη για κάθε ζώο. Αν έχουμε ένα άρρωστο ζώο, θα πρέπει κατ’ αρχάς να γνωρίζουμε καλά την πιθανή πορεία εξέλιξης της νόσου (επιφυλακτική πρόγνωση). Το ζώο ν’ απομονώνεται από τα άλλα ζώα, τα υπόλοιπα ζώα που ζουν στο χώρου όπου ήταν το άρρωστο ζώο θα πρέπει να εμβολιαστούν σωστά (η επανάληψη του εμβολίου ακόμη και αν έχουν εμβολιαστεί συνιστάται).

Ο χώρος παραμονής του ζώου πρέπει ν’ απολυμαίνεται και να μεσολαβήσει τουλάχιστον μια εβδομάδα για τοποθέτηση νέου ζώου. Σωστό εμβολιακό πρόγραμμα είναι το κλειδί για την πρόληψη της ασθένειας, καθώς και εμβολιακή ανοσοποίηση των αδέσποτων πληθυσμών.

* Η Μυρσίνη Τουρβαλή είναι κτηνίατρος.

Πηγή

Αποτροπιασμό και απέχθεια έχει προκαλέσει το βίντεο, όπου δείχνει μια γυναίκα να δαγκώνει το σκύλο της μέσα σε βαγόνι του μετρό στο Τορόντο.

Ίσως από τα χειρότερα βίντεο, που έχετε δει, καθώς μια κυρία δάγκωσε το σκυλί της προκειμένου να μην γαβγίζει μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων.

Ένας σκύλος ράτσας golden retriever βούτηξε στα νερά του Λονγκ 'Αιλαντ, στη Νέα Υόρκη κολύμπησε και επέστρεψε με ένα μικρό ελάφι στο στόμα του, ανέφερε ο ιδιοκτήτης του.

Ο Μαρκ Φρίλι δήλωσε στο NBC ότι είχε βγει για τον πρωινό περίπατο με τον σκύλο του, τον Στορμ κατά μήκος της παραλίας, στο PJ Harbor την περασμένη Κυριακή. Ξαφνικά ο σκύλος πήδηξε στο νερό και άρχισε να κολυμπάει.

Ο σκύλος, άρπαξε με το στόμα του το ελαφάκι και το έσυρε ως την ακτή, προσπαθώντας στη συνέχεια να το επαναφέρει στη ζωή.

Μεγάλη μάχη δίνουν οι πυροσβέστες με τις φλόγες στην Καλιφόρνια. Στον αγώνα για να ελέγξουν την φωτιά, οι πυροσβέστες δεν δίστασαν να τα δώσουν όλα για να σώσουν ένα σκύλο που βρισκόταν μέσα σε ένα φλεγόμενο σπίτι.

Όταν τον έβγαλαν, ήταν αναίσθητος από την εισπνοή καπνού.

Αμέσως οι πυροσβέστες του έδωσαν οξυγόνο, καταφέρνοντας να τον επαναφέρουν.

Ο ιδιοκτήτης του που παρακολούθησε όλη την διαδικασία βλέποντας τον σκύλο του να σηκώνεται του έδωσε συγκινημένος μία μεγάλη αγκαλιά.

Ο ιός μεταδίδεται με άμεση επαφή μεταξύ των γατών, με έμμεση επαφή (σκεύη τροφής, καλάθια μεταφοράς, κ.λπ.), αλλά και από τη μητέρα στα γατάκια. Σε αυτή την περίπτωση ο ιός προκαλεί σοβαρή και μόνιμη βλάβη του νευρικού συστήματος. Ο ιός είναι πολύ ανθεκτικός στο εξωτερικό περιβάλλον. Αντέχει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος για ένα έτος.

Από τον ιό μολύνονται κυρίως νεαρά γατάκια, άρρωστες από άλλη αιτία γάτες και ανεμβολίαστες γάτες. Οι ενήλικες γάτες είναι συνήθως ανθεκτικές και αν μολυνθούν δεν εμφανίζουν σοβαρή νόσο.

Τα συμπτώματα της νόσου είναι γενικά: ανορεξία, πυρετός, διάρροια, έμετοι, κ.λπ. Η διάγνωση είναι ορολογική.

Η παλλευκοπενία έχει πολύ υψηλά ποσοστά θνησιμότητας (έως και 90% σε γατιά μικρότερα των 8 εβδομάδων). Η θεραπεία δεν είναι ειδική (δεν υπάρχουν φάρμακα που σκοτώνουν τον ιό, όπως σε όλες τις ιώσεις), αλλά υποστηρικτική (θεραπεία της αφυδάτωσης και δευτερογενών λοιμώξεων).

Γενικά το πρώτο 48ωρο είναι πολύ κρίσιμο. Σήμερα η νόσος είναι πολύ περιορισμένη, λόγω των εκτεταμένων εμβολιασμών.

Οι γάτες που θα επιβιώσουν από τη νόσο αποκτούν ανοσία για όλη τους τη ζωή. Τα γατάκια μπορούν να πάρουν αντισώματα από τη μητέρα τους με το πρωτόγαλα. Ωστόσο αυτή η παθητική ανοσία δεν είναι πάντα αποτελεσματική. Η καλύτερη προστασία εξασφαλίζεται με τον εμβολιασμό κατά του ιού.

Μία δόση εμβολίου προστατεύει για 3-4 χρόνια. Σε ενδημικές περιοχές όμως και σύμφωνα με την κρίση του κτηνιάτρου ο εμβολιασμός μπορεί να χρειαστεί να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

Πηγή